Повеќето луѓе мислат дека најтешко е на почетокот кога ќе дојдат во Германија — нова земја, јазик, работа и адаптација. Но според искуството, вистинските проблеми кај многумина се појавуваат подоцна, по две до три години престој и работа.
На почетокот човек има мотивација, надеж и чувство дека животот ќе се подобри. Работи многу, штеди и трпи, затоа што верува дека тоа е привремена фаза. Но по неколку години се јавува замор и психолошки притисок.
Многумина сфаќаат дека животот им се сведува само на работа и обврски, без вистинско задоволство и социјален живот. Осаменоста, оддалеченоста од семејството и чувството дека не припаѓаат целосно ниту таму ниту дома почнуваат да се акумулираат.
Во тој период често доаѓа и разочарување — очекувањата што ги имале пред доаѓањето не се исполнети целосно. Материјалната стабилност постои, но емоционалното задоволство недостасува. Тоа создава внатрешен конфликт: „Имам повеќе пари, но не сум посреќен.“
Прочитајте: Топ 5 работни места во Германија за Балканци — заработка и до 7.000 €
Некои луѓе тогаш се чувствуваат заглавено — не сакаат да се вратат назад, но не се чувствуваат ни целосно добро во Германија. Тоа чувство на „меѓу две места“ е чест извор на стрес кај иселениците.
Затоа, кај дел од луѓето по 2–3 години се јавува психички пад, исцрпеност или желба за промена на животот. Тоа не е поради самата работа, туку поради долготрајниот притисок, очекувањата и емоционалната дистанца од сопствената средина.
