Еден куфер, билет во еден правец и надеж дека некаде далеку животот ќе биде подобар. Зад вас остануваат родителите, децата, пријателите, познатите улици и сè она што со години сте го нарекувале дом. Пред вас е Германија – земја во која можеби никого не познавате, не го зборувате добро јазикот и не знаете што точно ве очекува. Единственото нешто во кое сте сигурни е дека сте донеле една од најголемите одлуки во својот живот.
„Одам во непознато. Таму никого не познавам. Оставам сè зад себе – семејство, пријатели, работа, целиот мој досегашен живот. Дали ќе се снајдам? Дали ќе успеам? Дали ќе зажалам што заминав?“
Ова се прашањата што си ги поставуваат илјадници Македонци кои добиле работна виза, поседуваат пасош од земја членка на Европската Унија или со месеци чекаат документи за да започнат нов живот во Германија. Додека заминувањето е само план, сè изгледа полесно. Но кога визата конечно ќе пристигне, кога ќе се одреди датумот на патувањето и кога ќе дојде време за последното збогување, возбудата често се претвора во страв, неизвесност и безброј прашања.
И тогаш човек сфаќа дека најтешкиот дел од иселувањето не е патот до Германија, туку сè она што мора да го остави зад себе.
Најтешката разделба е онаа со луѓето што ги сакате
За многумина, најболниот момент е последната прегратка пред заминувањето. Мајка која се обидува да ги сокрие солзите, татко кој со неколку зборови сака да ви даде храброст, пријатели кои ветуваат дека ништо нема да се промени. Некои заминуваат сами, оставајќи ги сопругата и децата со надеж дека наскоро повторно ќе бидат заедно. Други тргнуваат со целото семејство, но зад себе оставаат родители кои стареат и за кои секое следно видување станува сè повредно.
Прочитајте: Работна виза за Германија: Македонците повеќе не мора да докажуваат дека нема германски работници за истото работно место
Во тие моменти, дури и најодлучните луѓе почнуваат да се преиспитуваат. Дали вреди да се остави сигурноста на познатото за неизвесноста на новиот почеток? Дали повисоката плата и подобрите можности можат да го надоместат времето поминато далеку од најблиските? И што ако работите не се одвиваат според планот?
Нема едноставен одговор на овие прашања. Секој човек заминува со различна приказна, различни причини и различни очекувања. Некој сака да обезбеди подобра иднина за своите деца, друг бега од финансиска несигурност, трет бара професионални можности што не можел да ги пронајде дома. Но речиси сите носат нешто заедничко – надеж дека жртвата што ја прават еден ден ќе има смисла.
Германија не е само добра плата – првите месеци можат да бидат вистински предизвик
Кога се зборува за животот во Германија, најчесто се споменуваат платите, автомобилите, уредените градови, здравственото осигурување и можностите за напредување. Но зад фотографиите од убавите станови, новите автомобили и семејните патувања често стојат години напорна работа, откажувања и борба за подобро утре.
Ретко кој раскажува како изгледа првиот месец во непознат град, кога не знаете кому да се обратите за помош, кога не разбирате што пишува во писмото од некоја институција или кога најобичниот телефонски разговор ви претставува проблем. За човек кој штотуку пристигнал, дури и отворањето банкарска сметка, пријавувањето адреса или закажувањето лекарски преглед може да изгледа како голема пречка.
Некои Македонци го започнуваат својот живот во Германија во заеднички сместувања, со скромни примања и работа што никогаш не замислувале дека ќе ја работат. Се штеди на секое евро, се учи германски по завршувањето на работниот ден, се бара подобра можност и се прават планови за следниот месец. А навечер, кога ќе завршат сите обврски, често доаѓа најтешкиот дел – тишината и чувството дека сте далеку од сè што ви е блиско.
Сепак, токму низ таквите почетоци поминале и многу луѓе кои денес имаат стабилна работа, сопствен дом, семејство покрај себе и живот со кој се задоволни. Некои успеале побрзо, на други им биле потребни години. Има и такви што се разочарале, се вратиле во Македонија или избрале да продолжат во друга земја. Ниту една од овие одлуки сама по себе не претставува успех или неуспех – важно е човек да пронајде живот во кој ќе биде задоволен.
Затоа не треба да го споредувате вашиот прв месец во Германија со животот на некој што таму поминал петнаесет години. Можеби човекот кој денес вози добар автомобил и живее во убав стан некогаш пристигнал со неколку стотини евра во џебот, спиел во мала соба и размислувал дали да се врати дома. Она што го гледате денес е резултатот, но не и целиот пат што го поминал.
Храброста не е отсуство на страв, туку подготвеност да започнете одново
Постои едно погрешно уверување дека луѓето кои заминуваат во странство се особено храбри затоа што не се плашат од непознатото. Вистината е дека многумина се плашат, понекогаш и повеќе отколку што сакаат да признаат. Но и покрај стравот, одлучуваат да се обидат, да научат нешто ново и да создадат можности за себе и за своите најблиски.
Сепак, надежта мора да оди заедно со реални очекувања. Германија може да понуди многу, но никому не му гарантира успех. Пред заминувањето е важно да се проверат условите за работа, договорот, сместувањето, трошоците за живот и документите. Добро е да се има финансиска резерва, барем основно познавање на германскиот јазик и контакти од луѓе на кои можете да им се обратите ако се појави проблем.
Исто толку важно е да си дадете време. Не мора веднаш да ја најдете идеалната работа, да зборувате совршен германски или да се чувствувате како дома. Новиот живот не се гради за неколку недели. Понекогаш ќе напредувате, понекогаш ќе се разочарате, а понекогаш ќе ви недостига Македонија толку многу што ќе се запрашате зошто воопшто сте заминале.
Но не дозволувајте еден тежок ден да ја одреди целата ваша иднина. Побарајте помош кога ви е потребна, запознавајте луѓе, учете од грешките и не се срамете ако нешто не ви оди според планот. А ако еден ден одлучите дека сакате да се вратите дома, и тоа е легитимна одлука. Најважно е да знаете дека имате право сами да го изберете патот по кој ќе продолжите.
Македонци во Германија, вашата приказна некому може да му даде сила
Токму затоа, Емигрико сака да упати посебен повик до сите Македонци кои веќе го поминале патот од неизвесноста до новиот живот во Германија.
До оние кои некогаш пристигнале со еден куфер, малку пари и многу надеж. До луѓето кои не знаеле ниту збор германски, кои ја работеле првата работа што им се понудила, кои живееле во соба со непознати луѓе и кои барем еднаш се запрашале дали направиле грешка што заминале. До сите кои денес, по неколку години труд, можат да кажат дека успеале да изградат нешто свое.
Вашето искуство може да биде повредно од стотици совети прочитани на интернет. Затоа што кога човек кој веќе го поминал истиот пат ќе раскаже како се чувствувал, со какви проблеми се соочил и како ги надминал, неговите зборови имаат посебна тежина.
Раскажете ни како изгледал вашиот прв ден во Германија. Дали имавте некого што ве пречека или бевте целосно сами? Колку време ви требаше да се снајдете? Дали некогаш помисливте да се вратите? Што ви беше најтешко, а што најмногу ви помогна да продолжите понатаму?
И не мора да раскажувате само убави приказни. На оние што допрва заминуваат им треба вистината, а не идеализирана слика за животот во странство. Понекогаш искреното предупредување за грешките што сте ги направиле може да биде исто толку вредно колку и приказната за вашиот успех.
Можеби токму сега некој млад човек во Македонија ја држи својата прва германска виза и не знае дали да се радува или да се плаши. Можеби некоја мајка се подготвува да ги остави децата на неколку месеци додека не создаде услови за спојување на семејството. Можеби некој татко се прашува дали ќе успее да обезбеди подобра иднина за своите најблиски.
На тие луѓе не им требаат празни ветувања дека во Германија сè ќе биде лесно. Им требаат искуства од прва рака, охрабрување, корисни совети и сознание дека не се единствените што се соочуваат со вакви чувства.
Зад секој куфер стои приказна, а зад секое заминување – надеж
Заминувањето во Германија не е само промена на адресата, работното место или државата во која живеете. За многумина тоа е почеток на сосема ново животно поглавје, исполнето со неизвесност, жртви, надеж и можности. Некои таму ќе го пронајдат она што го барале, други ќе откријат дека среќата за нив е на друго место. Но секој што го направил тој чекор знае колку многу чувства собира еден единствен куфер.
Затоа, драги Македонци кои веќе живеете во Германија, денес сакаме да ве прашаме нешто поинакво.
Кога би можеле да се вратите во денот кога за првпат заминавте од Македонија, што би си кажале самите на себе? Дали повторно би ја донеле истата одлука? И кој е најважниот совет што би му го дале на човек кој утре тргнува по истиот пат?
Споделете ја вашата приказна во коментарите. Не за да докажувате кој успеал повеќе, кој заработува подобро или кој живее поубаво, туку за да им помогнете на оние кои допрва се соочуваат со најтешката одлука во својот живот.
Можеби за вас тоа ќе бидат само неколку реченици напишани од сопствено искуство. Но за некого што денес се плаши од непознатото, токму тие зборови можат да бидат охрабрувањето што му недостига.
Зашто понекогаш најголемата сила не доаѓа од ветувањето дека сè ќе биде лесно, туку од сознанието дека и други поминале низ тешкотии, ги надминале и продолжиле понатаму.
Текстот е авторска сопственост и неговата содржина не смее да се превзема во целост или делови без претходна согласност од авторот или порталот Емигрико.
