Кога ќе кажете дека живеете во Германија, повеќето луѓе веднаш помислуваат на добра плата, сигурна работа и уреден живот. И навистина, Германија на многумина им овозможи токму тоа – финансиска стабилност, чувство на сигурност и можност да изградат подобра иднина за своето семејство. Но постои една тема за која многу поретко се зборува. Не затоа што не постои, туку затоа што тешко се објаснува со зборови. Тоа е чувството на осаменост што понекогаш незабележливо се вовлекува во животот на човекот кој започнал нов почеток далеку од дома.
Кога првпат ќе пристигнете во Германија, природно е да верувате дека со текот на времето ќе изградите нов круг на пријатели. Си замислувате дека ќе ги запознаете колегите, дека ќе се дружите по работа, дека викендите ќе ги поминувате со нови луѓе и дека полека ќе создадете втор дом. На Балканот сме навикнати пријателствата да се раѓаат спонтано. Доволно е едно кафе, еден разговор или едно случајно запознавање и веќе имате чувство дека се познавате со години.
Прочитајте: Голема германска плата, но колку навистина останува на крајот од месецот?
Во Германија, за дел од луѓето, работите изгледаат поинаку. Тоа не значи дека луѓето се нељубезни или затворени, туку дека односите најчесто се градат побавно. Колегите можат да бидат љубезни, коректни и секогаш подготвени да помогнат, но кога ќе заврши работното време, секој се враќа во својот однапред организиран живот. Често ќе слушнете: „Ќе се договориме некој ден.“ И навистина можеби ќе се договорите… но понекогаш тоа „некој ден“ никогаш не доаѓа.
Тогаш почнуваат да недостигаат работите што никогаш не сте мислеле дека ќе ви недостигаат. Не се тоа кафулињата, улиците или градот од кој сте дошле. Недостига чувството дека можете без најава да му тропнете на пријател на врата. Недостига телефонот што ѕвони само затоа што некој сакал да ве праша како сте. Недостигаат долгите разговори што започнуваат со едно кафе, а завршуваат неколку часа подоцна без никој да гледа на часовникот.
Токму затоа многумина почнуваат да ги бараат своите луѓе. Македонци, Балканци, соседи, некој што ќе го разбере хуморот, јазикот и навиките без долго објаснување. И тоа навистина помага. Но истовремено се појавува едно ново чувство – како да живеете помеѓу два света. На работа се трудите да се вклопите во германскиот начин на живот, а приватно повторно се враќате во балканската атмосфера, бидејќи таму се чувствувате најопуштено.
Сепак, многумина кои подолго живеат во Германија велат дека со време научиле една важна лекција. Пријателствата овде можеби се создаваат побавно, но кога ќе се изградат, често се многу искрени и стабилни. Потребно е трпение, време и подготвеност човек и самиот да го направи првиот чекор. Не секој ќе стане ваш близок пријател, но понекогаш доволен е само еден човек што ќе ве праша: „Како си?“ во моментот кога најмногу ви треба.
Затоа би сакале да ве прашаме нешто сосема искрено.
Дали во Германија пронајдовте вистински пријатели или сè уште чувствувате дека сте опкружени со луѓе, а сепак понекогаш сте сами?
Текстот е авторска сопственост и неговата содржина не смее да се превзема во целост или делови без претходна согласност од авторот или порталот Емигрико.
